Tyrani okrucieństwa

Oto śmierć zesłała swoje anioły Zwiastuny wojny, bólu i trwogi... W blasku słońca lub w ciemnościach nocy Oni mroczni Tyrani... Na swych czarnych rumakach przemierzają ziemie... Berła trwogi i sztandary chaosu I krzyk bestii który przecina pustkę... W dniu kiedy lęk i strach obejmuje swe królestwo Demony wojny, tyrani... Wołają przez otchłanie przestworzy Ze wzgórz cień rozpościera się nad dolinami Dudnienie i warkot oraz dziki śmiech diabelskich rumaków Wkrótce krwi spragnione napiją się z rzek... W krwawej łuny blasku... Pośród ciał zabitych w śmiertelnej bitwie... Przeklęty ten dzień kiedy tysiące mieczy Z łoskotem roztoczą swą melodie śmierci We krwi zbroczone i w ciałach nieprzyjaciół zatopione Okrutnym tryumfem i ponurą sławą Zwycięskich Tyranów pochód ogłoszą... Władcy wojny śmiechem swym upiornym W tym boju nagrodzą najdzielniej walczących Bowiem z ziemi gdzie śmierć zagościła... Tylko nieliczni ujdą z życiem swym.... Przeklęta to chwila, ponury to dzień Kiedy gniew bestii trwogi, niczym szary cień Opadnie na twą ziemię, wołając do ciebie głosem krwi Niczym magiczny zew, obudzi twoją żądzę walki W ogniu walki, w wojennej pożodze Okrutnych panów, unosi się dziki śmiech Na polu nienawiści pośród zgiełku walki W sidłach potężnej i okrutnej woli Nasze imiona skradzione zostaną przez wiatr... Przeklęty to dzień kiedy kruk na niebie Załopocze czarnymi skrzydłami Tam gdzie wojny prowadzi szlak Tam podążymy za nieszczęsnym swym losem Na wieczny bój, za potężnej woli okrutnym głosem... Tam gdzie podążyło już wielu Lecz nikt nie powrócił już żyw... Tam gdzie nasze imiona wiatr... Na wieczność zmiesza z popiołem...