Świątynia mojej nienawiści

Pochłonięty gniewem wieków niewoli Niszczę symbole chrześcijańskiej dominacji ! Fałsz i pustkę obracam w pożogę Moja walka czyni mnie bestią wojny Niewolnicy nienawidzą mojego imienia Bowiem jestem obiektem ich lęku... Krew moja należy do krwi bogów Moim ojcem jest ojciec mych przodków Wznoszę pogańskie świątynie Na krwawym polu w czerwonej mgle skrytym Nienawiść i zemsta dodaje mi sił Brocząc we krwi wrogów mych Zadaję cios kłamstwu i zdrajcom ! Na równinie śmierci i okrucieństwa Pośród kurhanów poległych bohaterów Wybuduję nieśmiertelną świątynię Świątynię Wojny i Chaosu Na ołtarzu wojny i nienawiści Złożę swoją własną śmierć Okryty dumą i honorem Wkroczę na ziemię mego Ojca Świątynia moich krwawych czynów Świątynia mojej myśli i woli Pomnik i symbol mojego okrucieństwa Żar i ogień sięgający nieba Na ołtarzu wojny i nienawiści Złożę swoją własną śmierć Okryty dumą i honorem Wkroczę na ziemię Ojca mego Wojownicy z dawnych bitew Przywitają mnie radosnym krzykiem Walkirie wzniosą swe włócznie Wskazując świetlistą drogę Jestem tym który budzi ukryte pragnienia Jestem Tym który przywołuje wiatry wojny W pogańskiej świątyni połączymy swe siły Wiatr zaniesie wici wojny Tam gdzie rozpościerać się będzie jej cień Tam już nigdy nie zakwitnie miłość... Tam gdzie rozpościerać się będzie jej cień Tam smutek i śmierć wypalą swe wieczne piętno