Sen schizofrenika (Markiz de Sade cover)

Królestwo za konia, Ktoś kiedyś krzyknął gdzieś, Dodali mu ostrogi, Przepadła o nim wieść, o nim wieść. Psy szarpały szczątki, Rycerza który padł, A w dali grały trąbki, I topór ostrzył kat, ostrzył kat. Trzeba krwi i chleba, Duszno mi - trzęsie mną, Chyba febra. Na zamku ucztują, I wino strumieniami leją w szkło, A błazen się cieszy, Bo pan rozkazał w dyby zakuć go. Z rozmachem opadł topór, Na głowę śmiałka niczym grad, Pochwalił książe kata, A ten z wrażenia mocno zbladł. Pospólstwo się cieszy, A trąby głoszą wieść, Kolejną setną głową, Oddajmy swemu panu wielką cześć. Jest już po wszystkim, Niech żyje status quo, Przypomniał pan o błaźnie, Łaskawie więc rozkazał, Rozkuć go!!!