Romance de María Balteira

Cantan na Galiza toda E ate en terras de Castela A historia dunha fidalga A que chaman a Balteira "entre os muros dalgún pazo Eu non quero ser fechada Que os ventos dos camiños CAnten as miñas fazañas" Das Cruzadas regresou Con sona de dona arlleira Xenreira dos cabaleiros Que non pudieron retela "Non penses que por mullere Eu son lene, doce e frouxa Se non cres ben o que digo Colle o arco, ven e aposta" "Non te fíes de Balteira Éche filla do diaño" "Sei cantar e sei bailare Sei facer perdelo soño Se na noite, home, non coidas Que os cartos queden sen dono" No ninal da súa vida Retirada no Sobrado Confesábase cos monxes Vendo voar os paxaros "Eu que nun mundo de homes Fun quen de vivir a vida O meu único pecado Foi perder a louzanía"