Ostateczna śmierć

Karmiący Wilki Przybyli lodową zimą Ich ryk wściekłości i tryumfu Zbezcześcił odwieczną ciszę Tam gdzie nie było wojny Okuci w stalowe zbroje Demony bitew przybyły Wznosząc swoją pieśń zniszczenia Na spalonej, zniszczonej ziemi Przeklinając każdą zadaną śmierć Ogniem i krwią znaczymy powrót Pradawnego prawa Wojny i Stali Siłę swą odnajdując w okrucieństwie Zwycięstwo okupując morzem krwi Kiedy patrzę na swoje skrwawione dłonie Przeklinam dzień w którym się urodziłem Myślę wtedy o bliskich których daleko pozostawiłem O dalekiej drodze którą przebyłem Z tej drogi nie ma już odwrotu... Pozostał tylko krwi zew i instynkt drapieżnika Według prawa życia i śmierci Podążam w pogoni za wrogiem Do jego całkowitego unicestwienia ! Zimna nienawiść trawi moje serce Łaknę krwi niewolników Chrystusa Ich krew składam w ofierze Matce ziemi i bogom wojny ! Jestem tym którego oni zawsze się obawiali Nie mającym litości wojownikiem z Północy ! Zawsze z mieczem twardo ściśniętym W żelaznej Pancernej Pięści ! Nadchodzę !!! W bezlitosnej wiecznej pogoni Podążam za ludzką zwierzyną ! Plugawe ścierwo niewolników Pozostawiam padlinożercom ! Jak wilk idę za tropem Ścieżką ubroczoną we krwi Moja niszczycielska dłoń Zatacza granicę królestwa śmierci !