O Espírito da Fraga

A lúa sobre fraga Teas alumeando o cadáver Os escuros ouveos dos lobos A súa presencia a través da habitación Mentres observamos o cadalsito A néboa entre as árbores Chuvia de tristes bágoas Os mouchos ollando as sombras Sangue paralizado polo medo Porque ninguén desexa morrer... (pobres) Alguén susurra... a alma cruza os círculos Alá ao lonxe, soa música de funeral Seres milenarios ollan a escura aflicción Prisión inerte, enfeitizante frialdade Retorna á terra O Reino da Inmortalidade A túa memoria olvidada Eles a adornarán con flores O teu sono rematou E o teu espírito vaga polos camiños Do meu recordo Ti, o derradeiro Agora, voa ó descoñecido