Neosofía do Inconcebible

Místicos tetracordos de silenciosos sons Ondean sinuosos sendeiros nun océano escuro Cegos os ollos ante unha visión de tal fulgor Esnaquizo a lingua nun berro que Eles ignoran Perdo a noción do Eu, Ser completo trala Morte Son parte de Todo, pois volvo á Nada Da que fun nado no albor do Tempo Cando xuntos creamos a lenda e o misterio