Nas Verdes Fragas de Amh-Ghad-Ari

Por camiños lépedos de frouma os lobos ouvean entre fentos e carqueixas Onde fragas de ancestrais carballos vixian aos que vruzan os scus limites Onde a nébon con poética presenza agarima os soños dos que agardan E aniña o negro e esquivo corvo alá nas sombras de almas sen acougo. Entre pedras na lareira que fumega. Vivenzas de encontros entre bágoas de saudade No sagrado circulo onde entoa a vello bardo Misticos cantos a tempos xa esquecidos. Na fonte de augas que o druida engalana coas herbas e esconxuros do Eterno Onde o moucho espreita con sixilo a aqueles de ollar sobaixo e endeble Onde a maxia de arrecendos e praceres que a lúa oulorgo coa súa pálida faciana A miña ialma descanso na fria noite de estrelas que guian a Harmonia.