Na Noite Escura

Na noite escura na que me sumerxo, indiferente cara sonos fuxitivos de espellismos e conceptos adquiridos na sen razón abafante do cosmos (im)perfecto. Ollo cara as imaxes que estrelas xa mortas e lonxanas trazan con azarosa precisión nun firmamento de laranxos, toxos e negros fentos tentando inscribir o meu ser no universal espírito da inconsciencia humana. Gravo a lume nas cerdeiras e carballos runas de intrincados significados e crípticas mensaxes arcanos que os novos non comprenden e os antergos xa non lembran; cheiro de ósos consumíndose nun lume de murchas ladaíñas. Todo o vivido tórnase insignificante neste intre no que o tempo parece deterse utopías de ollos danzantes que espreitan cara o río que se perde no pasado e que na fervenza se disolve en Nada.