Lucifer

Jam ciemny jest wśród wichrów płomień boży. Lecący z jękiem w dal – jak głuchy dzwon północy - Ja w mrokach gór zapalam czerwień zorzy. Iskrą mych bólów, gwiazdą mej bezmocy. Ja komet król – a duch się we mnie wichrzy. Jak pył pustyni w zwiewną piramidę - Ja piorun burz – a od grobowca cichszy. Mogił swych kryję trupiość i ohydę. Ja – otchłań tęcz – a płakałbym nad sobą. Jak zimny wiatr na zwiędłych stawu trzcinach - Jam błysk wulkanów – a w błotnych nizinach Idę, jak pogrzeb, z nudą i żałobą. Na harfach morze gra – kłębi się rajów pożoga -. I słońce – mój wróg słońce! Wschodzi wielbiąc Boga.